அவளுக்கென தற்பொழுது சொந்தங்கள் இல்லை. அகதிமுகாம் வாழ்க்கை நிம்மதியை கொடுக்காது விட்டாலும் தனிமையைக் குறைத்தது. பேசுவதற்கும் பழகுவதற்கும் பலர் இருந்தார்கள். அவளால் பலருக்கு உதவி செய்யமுடிந்தது. அதிலும் குழந்தைகளை பராமரிக்க உதவுவதில் பெரும்பாலான நேரம் கழிந்தது.
ஒருவிடயம் மட்டும் அவளுக்கு தொந்தரவாக இருந்தது. அதுவும் இரவுகளில் அந்தத் தொல்லை வந்து சேருகிறது. மற்றவர்களிடம் பேசி ஆறுதலடைய முடியாத விடயம். அதைத் தீர்க்க அவளுக்கு வழி தெரியவில்லை. பல நாட்களாக தலையைப் போட்டு உடைத்தாள். எதுவும் தென்படவில்லை.
அவளது வாழ்க்கை மன்னாரில் தொடங்கி முள்ளிவாய்காலில் முடிந்த மூன்று வருட யுத்தத்தில் வறுத்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. இன்னமும் முற்றுப்புள்ளி இல்லாத வாக்கியமாகத் தொடர்கிறது
எந்தப் பெண்ணுக்குத்தான் தொடர்ச்சியாக ஆண் ஒருவன் தொடர்வதைச் சகிக்கமுடியும்?
“எனக்கு ஏன் இந்த வேதனை? இவ்வளவுக்கும் போர் அலைச்சல் என்னை வாட்டி எடுத்துள்ளது. என்னில் என்ன கவர்ச்சியைப் பார்த்தான் இந்தப் பாவி? “
கலாவினது துன்பம் சில வருடங்களாக தொடருகிறது.
செட்டிகுளம் அகதிமுகாமில் இருந்தபோது நடந்த விடயங்களை தாங்க முடியாது இராணுவப் பொறுப்பாளரிடம் முறைப்பாடும் செய்தாள். அவளைப் பொறுத்தவரை இழப்பதற்கு எதுவுமில்லாத நிலையை இந்த யுத்தம் பரிசாக கொடுத்துவிட்டது. எதிர்காலமே கேள்விக்குறியாக அவள் முன்பாக தொங்குகிறது.
போரின் இறுதிக்கட்டத்தின் முன்பாக வந்ததால் செட்டிகுளம் முகாமில் தனியான வசிப்பிடம் கிடைத்தது. நான்கு பக்கங்களும் அடைக்கப்பட்ட கிடுகால் அமைந்த குடிசை. பிற்காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட கன்வஸ் கூடாரங்களைவிட வசதியானது.
அன்று அந்த அகதிமுகாம்களுக்கு பொறுப்பான இராணுவ அதிகாரி அந்தப்பகுதிக்கு மக்களின் குறை கேட்க வந்தார். அவரது ஓட்டவெட்டப்பட்ட நரைத்தலை, சாதுவான முகம், கனிவான கண்கள், ஆறுதலான குரல் எல்லாம் அவளுக்கு அவரிடம் நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது. அருகில் சென்று அவரைப் பார்த்தபோது கலாவிற்கு மதிப்பு வந்தது. இவரிடம் துணிந்து சொல்லலாம் என நினைத்தாள். நெருங்கியபோது அவரது நெஞ்சுயரத்தில் நின்றாள்.
துணிவை வரவழைத்துக்கொண்டு, தலையை நிமர்த்தி, ‘எனக்கு ஏற்பட்டுள்ள பிரச்சினையை நான் உங்களுக்கு சொல்லவிரும்புகிறேன். இங்கல்ல. உங்கள் அலுவலகத்தில்.’ என்றாள்.
ஆச்சரியத்துடன் அவளைப் பார்த்த அந்த அதிகாரி, இந்தப்பெண் போராளிகளைப்பற்றிய தகவலைத் தரவா அல்லது இவளும் ஒரு தற்கொலைப் போராளியாக இருக்கமுடியுமா என சிந்தித்தபடி பொறுப்பாளர் திலகரத்தின ‘இன்று மாலை ஒரு பெண் அதிகாரியை அனுப்புகிறேன் அவருடன் வரவும’ என்றார்;.
மாலையில் வந்த பெண் அதிகாரி கலாவின்) உடையைக் களைந்து பரிசோதித்துவிட்டு அடிவயிற்றைப் பார்த்து
‘உன் புருசன் எங்கே?’ எனக்கேட்டாள்.
‘யுத்தத்தில் இறந்துவிட்டார்’
‘உண்மையாகவா?’
அந்தப் பெண் அதிகாரியோடு சென்ற கலா தனது கதையை கூறினாள்.
யுத்தத்தின்போது மன்னார் பகுதியில் இருந்து இடம் பெயர்ந்தவர்களில் ஒருத்தி கலா. ஆரம்பத்தில் உறவினர்கள் கிராமத்தவர் என பலருடன் இடம் பெயர்ந்தாள். மன்னார் பகுதியில் தொடங்கிய யுத்தத்தில் குடும்பமாக கிழக்கு நோக்கி இடம்பெயர்ந்தவர்கள் செல்லும் வழியெங்கும் யுத்தத்தின் அழிவும் கோரவிளைவுகளும் நிழலாக அவளைத் தொடர்ந்தன. குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவராக உயிரைத் தொலைத்தவர்களில் கடைசியாக உயிருடன் தப்பிவந்தவள் அகதி முகாமில் தஞ்சமடைந்தாள்.
அவள் வாழ்ந்த பிரதேசத்திற்கு பெரியகுளத்தில் இருந்து பாயும் நீரால் நெல் விளையும். வயல்பிரதேசத்தின் நடுவில் அமைந்துள்ள மேட்டில் அவள் குடும்பம் வாழ்ந்தது. வீட்டை சுற்றிக் காய் கறித்தோட்டம். அதற்கப்பால் அவர்களது நெல்வயல்கள். அங்கு கொக்குகளும் நாரைகளும் உணவுக்காக தவமிருந்த காலத்தில் நடந்த சம்பவம்.: மன்னார் பகுதியில் யுத்தம் கருக்கொள்வதற்கு சிலமாதங்கள் முன்பாக நடந்த விடயம் விதையாக விழுந்து. பிற்கால நிகழ்விற்கு அச்சாரமாகியது.
அவளுடைய ராணி என்ற கறுப்பு நாயுடன் எங்கிருந்தோ வந்து சேர்ந்த செந்நிறமான ஆண் நாயொன்றும் அவளது வீட்டில் ஓட்டிக்கொண்டது. அதற்கு டார்சான் எனப் பெயர் வைத்தாள். இரண்டு நாய்களும் எதிர்பார்த்தது போல் தம்பதியாகிவிட்டன.
இயக்கத்தில் பன்னிரண்டு வயதில் இருந்து ரக்கியாக (வேவு) வேலைபார்த்த கலாவின் தம்பி சுரேஸ் வளர்ந்துவிட்டான். எப்போதாவது வீட்டுக்கு வரும் அவன், பலமுறை கல்லால் அடித்து டார்சானை துரத்தினான். ஏனோ அவனுக்கு ஆண்நாயைப் பிடிக்காது. அம்மாவும் கலாவும் டார்சானுக்காக பரிந்துபேசி அவனுடன் சண்டைக்குப் போனார்கள்.
ஒரு நாள் இயக்கத்தில் இருந்து கைத்துப்பாக்கியைக் கொண்டு வந்து நாயை விரட்டி சுடமுயற்சித்தான். அப்பொழுது அம்மாவுக்கும் கலாவுக்கும் புரிந்துவிட்டது. இவன் தன்னை ரக்கி என பொய் சொல்கிறான். இயக்கத்தில் ஏதோ பொறுப்பில் இருந்தால்தான் கைத்துப்பாக்கி கிடைக்கும். அம்மா குய்யோ முறையோ என இரவு முழுவதும் அழுதபடி இருந்தபோது அதைப்பற்றி கவனிக்காமல் அப்பு தன்பாட்டில் இருந்தது. சில வருடங்களாக அப்புவின் மூளையில் வீட்டு விடயங்கள் பற்றிய எந்த சிந்தனையுமில்லை. அன்றுதான் கடைசியாக சுரேஸ் வீட்டிற்கு வந்தது. அந்தநாளில் வீட்டில் அம்மா ஒரு மரணவீட்டை நடத்தி முடித்திருந்தாள்.
சுரேஸின் விடயம் தெரிந்து அம்மா அழுத இரண்டு மாதங்களில் ராணி வீட்டின் பின் பகுதியில் மாட்டுக்கொட்டிலுக்குள் இரண்டு குட்டிகளைப் போட்டிருந்தது.
அப்புவுக்கு பெரும்பாலும் ஏதோ வழியாக சாராயம் கிடைத்துவிடும். இயக்கக் கட்டுப்பாட்டில் சாராயம் கிடைக்காது என நினைக்க வேண்டாம். அனுபவசாலிகளுக்கு வழி தெரியும். அப்பு குடித்துவிட்டு பொழுதோடு படுக்க போய்விடும்;. பிற்காலத்தில் சோறு, பாலப்பழம் எனக் கிடைப்பதில் இருந்து சாராயம் வடிப்பதற்கும் தெரிந்து கொண்டது. வீட்டின் பின்பகுதியில் உள்ள கொட்டிலுக்குள் மூன்று அடுப்புகள் வைத்து பானைக்கு மேல் பானை வைத்து அதில் பிளாஸ்ரிக் குழாய் வைத்து சாராயம் வடிக்கிறது. வழக்கமாக கிடைப்பதிலும் சுத்தமானது. அத்துடன் அதிகபோதை தருவது எனவும் சொல்லிக் கொள்ளும்.
சுரேஸ் ஒருநாள் பானைகளை உடைத்துவிட்டு இயக்கத்திடம் புகார் சொல்லவிருப்பதாக வெருட்டினான். அவனோடு எதுவும் பேசாது இரண்டு நாட்களில் மீண்டும் தனது வடிசாலையை அப்பு உருவாக்கியது.
தொடரும்
No comments:
Post a Comment
வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள் :
1. செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
2. ஏற்கனவே பதிவு செய்யப்பட்ட கருத்துகளையும் விமர்சிக்கலாம். ஆனால் தனிப்பட்ட முறையில் எவரையும் விமர்சிக்காமல், கருத்துக்கள் மற்றும் செய்திகளை மட்டுமே விமர்சிக்க வேண்டுகிறோம்.
3. அவதூறான வார்த்தைகளுக்கோ, ஆபாசமான வர்ணனைகளுக்கோ இங்கு இடம் இல்லை. அத்தகைய கருத்துகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியிடப்படும்; அல்லது முற்றிலுமாக நிராகரிக்கப்படும். இந்த பகுதியில் வெளியாகும் வாசகர்கள் கருத்துக்கள் அவர்களுடைய கருத்துக்களே.