அசையா உயிர்த்த தன்மை கொண்டவை அதாவது தானாக இடம் பெயராமை என்பது தவிர்த்து மரங்கள் அனைத்திற்கும் பொதுவான தன்மை கிடையாது, மரங்கள் ஒவ்வொன்றுமே ஒரு சில சுற்றுச் சூழலில் மட்டுமே வளர்பவை, அவற்றை இடம் பெயர்த்து வேறொரு சூழலுக்கு கொண்டு செல்லும் போது அவற்றால் அதன் முழுத்தன்மையை வெளிப்படுத்தி வளர இயலாது. இந்தியாவுக்கு பொதுவான, தமிழ்நாட்டுக்கு பொதுவான சில மரங்கள் உண்டு, அவற்றை நாம் பிற நாடுகளிலோ, பிற மாநிலங்களிலோ பார்க்க முடியாது.
அவற்றின் இன்றைய பயன்பாடு இன்மை அல்லது அவற்றின் மதிப்பை அறியாமை ஆகியவற்றால் அவை கவனிப்பின்றி போய் இருக்கலாம், ஆனாலும் இவ்வகை மரங்கள் நிழல், மரப் பலகை, மழைநீர் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை தரும் வள்ளல்களாகத்தான் இருந்தன. அது தவிர்த்து அவற்றின் பட்டைகள், இலைகள், வேர்கள் முதலியன பல்வேறு நோய் தீர்க்கும் அருமருந்தாகவும் இருந்தன. ஆங்கிலத் தோடு ஆங்கில மருத்துவ மோகம் வளராத காலத்தில் எந்த விதப் பக்கவிளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாத மருந்து மூலிகைகளாக பல்வேறு செடிகளும், மரப்பட்டைகளும், மர இலைகளும் பயன்பட்டு வந்தன, சிரத்தை எடுத்து வளர்க்காவிட்டாலும் அவற்றின் பரவல் காம்பவுண்ட் சுவர் இல்லாத காலங்களில் வேலிகளாகவும், நிழல் தரம் மரங்களாகவும் வளர்க்கப்பட்டு வந்தன. தாவிர வகைகளில் பயனற்றவை என்பவை மிக மிக அரிதான ஒன்று அல்லது அவற்றின் பயனை நாம் முழுதாக அறிந்திருக்கவில்லை என்பதே உண்மை.
எளிதாக அழியக் கூடிய அல்லது விலங்கினங்கள் தின்று தீர்க்கும் செடி, கொடி, மரவகைகளில் இயற்கையாகவே முட்கள் நிறைந்து காணப்படும், அவற்றில் தூதுவேளைப் போன்ற மூலிகைச் செடிகளும் அடக்கம். பயன் நிறைந்து காணப்படும் செடி கொடி வகைகளில் அவ்வகை முட்கள் பாதுகாப்புகள் எதுவும் இருக்காது ஏனெனில் அவற்றின் விதைப் பரவல்கள் மனிதர்களால் விரும்பியே செய்யப்படுகிறது, குறிப்பாக நல்ல அடர்த்தியான நிழல் தரும் மரங்கள் விரும்பியே வளர்க்கப்படுகிறது என்பதால் அவற்றைப் பரவச் செய்ய இயற்கை வெறெந்த அமைப்பையும் ஏற்படுத்தாமல் இருக்கும், நல்ல நிழல் தரும் மரங்களில் புங்கை மரமும் ஒன்று.
வெயில் காலத்தில் நல்ல குளிர்ச்சியான நிழல் தரும் மரங்களில் புங்கை மரம் சிறந்தது ஏனெனில் அவற்றின் இலைகள் சிறிதானவை, அடர்த்தியானவை, இம்மர இலைகள் ஊடுறுவும் காற்றை தடுக்காமல் நன்றாக அசைத்துவிடுவதால் அதன் சுற்றுச் சூழலை குளிர்த்தன்மையுடன் வைத்துக் கொள்வதுடன், அடர்த்தியான நிழலையும் தருகிறது. மழைகாலத்தில் இலைகள் முற்றிலும் கொட்டிப் போகமல் இருக்கும் போதே துளிர்கள் வந்துவிடும், இம்மரம் பருவகாலத்திற்கு ஏற்றவகையில் தம்மை வளர்த்துக் கொள்ளும் தன்மை உடையது. அதன் கொத்து கொத்தான பூக்கள் தேன்செறிந்து இருப்பதால் அவை பூக்கும் காலங்களில் வண்டுகளுக்கு கொண்டாட்டம் தான். வெள்ளை நிறத்தில் மல்லிகைப் பூப் போன்று காணப்படும். இம்மரப் பூக்கள் மூலிகை மருந்தாகவும் பயனளிக்கிறது, இதன் காய்கள் புருவம் சேர்த்த ஒரு கண் அளவுக்கு வளர்ந்து, உள்ளே ஒன்று அல்லது இரண்டு பருப்புகள் (விதைகள்) அமையப் பெற்றிருக்கும், பச்சை நிறத்தில் இருந்து முதிர்ந்த நிலையில் பொன் மஞ்சள் நிறத்திற்கு மாறி முற்றியதும் தானாகவே கீழே விழுந்துவிடும்.
புங்கை விதைகள் ஆமணக்கு போன்று எண்ணெய் தன்மை கொண்டவை, அவற்றின் எண்ணைகள் எரிசக்தி கொண்டவை, மருந்தாகவும், பயோ டீசலாகவும் பயன்படுத்தலாம், அவற்றின் சக்கை (புண்ணாக்கு) நட்சுத் தன்மையற்ற உர வகையாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. புங்கை அடிமரம் ஓரளவு நார்த்தன்மையுடன் உறுதியானவை, அவை பலகைகளாக அறுக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இம்மரம் நிறைய ஆக்ஸிஜன் உற்பத்தி செய்யக் கூடியதாம்.
புங்கை மரம் தமிழ்நாட்டின் பழமையான மரங்களில் ஒன்று, புங்கை மரங்கள் குறித்த பழங்கதைகள் (புராணங்கள்) கூட உள்ளன. திருமுறை பாடல்களில் அவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
No comments:
Post a Comment
வாசகர்களுக்கு ஓர் அன்பான வேண்டுகோள் :
1. செய்திகள் குறித்த கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யும்போது, எவருடைய மனதையும் புண்படுத்தாத வகையில், நாகரிகமான முறையில் உங்கள் கருத்துகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.
2. ஏற்கனவே பதிவு செய்யப்பட்ட கருத்துகளையும் விமர்சிக்கலாம். ஆனால் தனிப்பட்ட முறையில் எவரையும் விமர்சிக்காமல், கருத்துக்கள் மற்றும் செய்திகளை மட்டுமே விமர்சிக்க வேண்டுகிறோம்.
3. அவதூறான வார்த்தைகளுக்கோ, ஆபாசமான வர்ணனைகளுக்கோ இங்கு இடம் இல்லை. அத்தகைய கருத்துகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டே வெளியிடப்படும்; அல்லது முற்றிலுமாக நிராகரிக்கப்படும். இந்த பகுதியில் வெளியாகும் வாசகர்கள் கருத்துக்கள் அவர்களுடைய கருத்துக்களே.